2015 Final-Four eşleşmelerinin aynılarını izleyeceğiz. Aynılarının farklılarını yani. Farklı olanlar da var aynı olanlar da. Neyse.

 

Real Madrid EuroLeague’de bu sezonun kazanma yüzdesi en yüksek takımı. Ayón ve Randolph gibi sapasağlam uzunları, Llull ve Doncic gibi birçok avantaja sahip kısalarla oynarken bir de Rudy Fernandez gibi bir tamamlayıcıyla alın size beşli süvari ordusu. Playofflar tahmin edildiği gibi geçti, tecrübe ve biraz kalite farkı kralın takımını İstanbul’a taşıdı.

 

Dr. Sergio, Mr. Llull

 

 

Partner Rodriguez’in Phila yolculuğu devam ederken yeni partner tahmin bile edemeyeceğimiz bir 99’lu oldu. Luka Doncic. Bu sezon harika iş çıkardılar birlikte. Uzunları sönük gibi gözüküyor Madrid’in, bu ikilinin performansı yüzündendir. Fakat paragraf başlığından da anlaşılacağı üzere, Llull bambaşka. Doncic her ne kadar donanımlı olsa da bir şekilde durdurmanın yolunu bulursun. Perde çıkışlı show-up mı dersin, Kalinic’le savunacağım mı dersin bilemem. Fakat Llull öyle değil. Beş boyutlu uzayın altıncı (yani yeni) boyutu bu adam. Farklı örnekleri diğer takımlarda da mevcut. Örneğin; Bogdan, V-Span, Teo gibi gibi. Bu adamlar Avrupai ateş vardır Pionir’de, Aris, OAKA’da, o ateşle oynuyorlar. Herhangi bir Amerikan’dan beklenmeyecek şekilde. Real’in üzerine basmışken bahsedeyim dedim. Bu sezon Anthony Randolph ve Luka Doncic gibi yük azaltıcı unsurları eklenince normal sezon birinciliği kaçınılmaz oldu. Real Madrid için 2016 playoff turunun acısını çıkartmak için güzel bir zemin oluşmuş durumda.

 

 

Yine bir “fakat”

 

Fakat karşılarında deneyimsiz, 2015 Final-Four’undaki gibi kendini ezdirecek bir takım yok. Kıdemli bir ekol adayı! Obradovic’in mentalitesi; “Buralara sık sık gelelim, kupayı alırız” şeklindeydi. Sezgimce, geçmiş iki sezonkinden daha çok arzu ediyor o kupayı. “E hadi artık kapıp gelin o kupayı!” demeden edemiyor insan. Üstüne üstlük tarihin en deneyimli Fenerbahçe kadrosuyla çıkıyor haftasonuna. Takımın ana hatlarını oluşturan herkes en az bir-iki kez Final-Four oynadı. Daha oturmuş bir Bogdanovic, buraları seven bir Dixon, Avrupa’nın aranan adamı Udoh. Yan parçalarda ise oyunun çeşitli bölgelerinde sahneye çıkan Antic, Kalinic gibi oyuncular ki geçen sene Berlin’de Antic final geri dönüşünün kahramanlarından birisi olmuştu. Bir de ressamımız var tabii, Gigi performansı kilit. Kariyerinde 38 kupa (Sekizi EuroLeague olmak üzere) kazanmış bir de profesör var. ZOC, Nikolic’ten bahsederken: “Profesörün sözünü her zaman dinlersiniz.” demişti, evet çocuklar, Zelimir’in sözünü dinlemelisiniz!

 

 

Olympiakos geçen sezonki suskunluğun üzerine önemli bir geri dönüş yaptı. Cumhurbaşkanı V-Span, Genelkurmay Başkanı Yorgo, 1. Kolordu Komutanı Mantzi ve Bordo Bereliler ile sağlam geliyor. Efes’in basit hatalarının fırsatçılığını güzel kurguladılar. Sezonu gayet iyi bir dereceyle bitirdiler. Buna karşın Anadolu Efes serisinde takındıkları tutum… Yani zevk ve umut vermedi açıkçası. Aslında kadro itibariyle tecrübeli, anında parlayıp maçın gidişatını değiştirme yetisine sahip Kostas Papanikolau, Erick Green gibi oyuncuları var. Bir de görev adamı Lojeski (sağlığı el verdiği takdirde). Khem Birch-Kyle Hines eşleşmesi ise çok ilginç olacak. Fakat kısa savunması çok önemli. Zira Teodosic, De Colo, Jackson, Higgins gibi bir rotasyona karşı mücadele etmek kolay iş değil. Karşınızdaki arma da CSKA arması, veya tam tersi Olympiakos arması. Kısalar arasındaki mücadeleler ve Birch-Hines eşleşmesi ile zaten her türlü senaryoya açık bir maç olduğunu öngörmekte zorlanmıyoruz. Sezonu dinlenerek geçiren, Baskonia karşısında zorlandığı anlar olsa da 3-0 ile süpürgeleri çıkaran CSKA Moskova, makro savunmayı keyifle yapan bir takım. İyi hücum ettikleri için fazla dikkat çekmese de ciddi bir savunma atletizmine de sahipler.

 

 

Bingo!

 

CSKA uzun rotasyonu

 

Şunu belirtmeliyim ki Itoudis, Obradovic’in yanında 13 sezon çalışmasının hakkını 2016 Final-Four’da verdi. Çok özel bir savunma kurgusu yarattı. Nikita Kurbanov’a üç numara deyin, dört numara deyin farketmez, hepi topu kemiksiz 2.02’lik bir arkadaş. 2.10 üstü olmalarının yanında kariyerlerinin en parlak sezonlarını geçiren Anthony Randolph ve Jan Vesely’i iki maçta mühürledi resmen. Bunu kimseye çaktırmadan yaptı ve amacına ulaştı Itoudis, belli mi olur? Belki tekrar dener.

 

2 sezondur katkı alınamayan bir Joel Freeland, inişli çıkışlı James Augustine. Aralarından sivrilen bir mücadele ateşi var. Kyle Hines. Uzun süredir tek başına bir rotasyon sırtlıyor Hines. Mike Colter’ın yerine Luke Cage rolünü sen oynasaymışsın keşke be abi!

 

 

Çok önemli bir sürece girerken Fenerbahçe taraftarının salonu sarıya boyayacağını unutmayalım, cehennem ateşinin rengi Sarı-Laci olacak haftasonu! Başarı dileklerimle, esen kalın.

 

Yazar: admin