Aklın Altın Çağı | DeMarcus Cousins

Orçun Dinç

Evet, artıık bir Warrior’ım.

Hayatım boyunca basketbolla alakalı verdiğim en iyi karardı. Nedenini açıklayacağım.

 

Fakat New Orleans’a değinmeden geçmek istemiyorum. Bazı insanların hala bu olaya Boogie asla bunu yapmak zorunda değildi. 1 yıl sonra ayrıldı, kolay yolu seçti şeklinde baktığını biliyorum.

 

Ben bir Mobile, Alabama çocuğuyum. Ailem yakınımdaydı. Doğrusu ben takımda kaldığımı sanıyordum. Haziranda evlere bakıyordum. Hangi mahallede yaşamak isteyeceğimi biliyordum fakat köpeklerim için yeterince büyük bahçesi olan bir ev bakıyordum. Üç köpeğim var. Gottie, Biggie ve Queenie. Dolaşmak için büyük bir bahçeye ihtiyaçları vardı.

 

Pelicans ile ilgili olumsuz hiçbir şey yoktu. Özel bir şey oluşturuyor gibiydik. AD vardı, Jrue vardı. Hiç durmadan kazanmanın zorunlu olduğu bir temel atmak için uğraşıyorduk. Rajon Rondo, Jameer Nelson, Tony Allen, Ian Clark, Nikola Mirotic. Hepsinin takıma katılmasına yardımcı oldum. Sakatlıktan sonra bile, takıma uyum sağlayacağını inandığım oyuncular lehine bir şeyler anlatmaya çalıştım. Dediğim gibi, yeni bir temel atıyorduk.

 

Geçen sene playoff sırasında bu oynayan adamların hepsinden gurur duydum. Blazers’ı süpürdük ve Warriors’a karşı yüreğimizi ortaya koyduk. Şuna bakın: Houston’ı dışarda tutarsak, onlardan galibiyet alabilen tek takım biziz. Hayatımda o seriden daha fazla oynamak istediğim bir basketbol maçı olmadı. Hepsiyle hala gurur duyuyorum.

 

Sonra serbest oyuncu dönemi geldi çattı. Belki ilgilenebiliriz. Doğru kararın bu olduğundan emin değiliz tarzında davrandılar. Aniden Pelicans’tan haber alamıyordum. Kimse bir şey demiyordu. Zor zamanlardı. Bazen kirli işler içindeydik. Bunu iyi ya da kötü şekilde bile söylemiyorum. Duygusallığa lüzum yok. Yaşananlar hala aynı. New Orleans’a dönmek istiyordum ve orada başlattığımız temelden mutluydum.

 

 

2 gün boyunca uyumamıştım. New Orleans’ta kalmayacağım kesinleşince, kendim için en iyi seçeneği aradım. Menajerime Warriors ile bir görüşme ayarlamasını söyledim. Bir uzun aradıklarını biliyordum.

 

Bob Myers ile telefonda görüştüm.

 

Başta Bob bunu bir şaka zannetti. Beş kez falan ciddi olup olmadığımızı sordu. Anlatabildiğim kadar düzgün şekilde anlatmaya çalıştım. Pelicans’ı ve artık hiçbir şeyin bir anlam ifade etmediğini anlattım. Diğer takımların ise sakatlığımdan dolayı kariyerim bitmiş gibi davrandığından bahsettim.

 

Aynı zamanda minimum kontrat alacağımı da ilettim. Sadece beni isteyen bir takıma gitmek istiyordum. Oynayabileceğim en yüksek seviyede, yapabileceğim en büyük etkiyi yapmak istediğimi söyledim. Bunlardan sonra Bob şaka olmadığına inandı.

 

İlk olarak Bob, koç Kerr ve takımdakilerle konuşmamı istedi. KD ve Steph’i aradım. Kerr ve Draymond ile görüştüm. Benim gelmeme nasıl bakacaklarından emin değildim. Sonuçta iki sene üst üste şampiyon oldular. Yalan yok, harika takımlarına yeni bir şeyler eklemek istemeyeceklerini biraz olsun düşündüm.

 

Fakat tam tersiydi. Bu durumu daha iyi karşılayamazlardı.

 

Koç telefonda çok komikti. Sistemlerinde kendimi nerede gördüğümü falan soruyordu. Telefonu kapatmadan hemen önce, “Bu sene beni gerçekten koçluk yapmaya zorlayacaksın yani.” dedi.

 

Steph tüm bunları harika karşıladı. Geçen yaz bana mesaj atmıştı. Aşırı mutluydu.

 

Draymond ile birkaç kez görüşmüştük. O da mükemmel. KD bile bu yaz Vegas’a geldi ve biraz takıldık. Yazın geri kalanında hala daha nasıl şaşkın olduğuyla ilgili mesajlar atıp durdu. “Bunun yaşandığına hala inanamıyorum.” der gibiydi. Ben inanıyorum, adamım.

 

Klay ile antrenman kampından önce tanışamadım. Adamın nerede olduğunu bilmiyordum. Çin miydi? Dürüst olmak gerekirse bu adamın takım arkadaşı olmak için sabırsızlanıyorum. Herkes onun en iyi takım arkadaşı olduğunu söylüyor. Klay’in zen’ine ihtiyacım var.

 

Bunu bir saniye düşünün. MVP ve All-Starlar’ın olduğu, 4 yılda 3 şampiyonluk kazanmış bir takımdan bahsediyoruz.

 

Takıma başka bir oyuncu katılmasında ise hiç ego yapmıyorlar. Bu gerçekten özel.

 

 

Anlatabiliyor muyum bilmiyorum ama, New Orleans’taydım, bir anda boşluğa düştüm. Sonra Warriors’ı aradım. Bu bana o kadar karmaşık gelmiyor.

 

Bay çevresine yerleşeceğim. Gotti, Biggie and Queenie için büyük bahçe arıyorum. Warriors tesislerinde tedavi görüyorum. Camiadaki herkes iyi. Burada bir ruh var. Bunu diğer adamlarda, koç Kerr’de, teknik ekipte ve her yerde görebilirsiniz. Kimse şampiyonluk dışında bir şey düşünmüyor. Bu şekilde başarılı oluyorlar. Basketbolu özledim ve hep özleyeceğim. İyi karşılandığım yeni bir yer buldum.

 

Bu sene yüzde yüzümle döneceğim. Bir sene sonra ise, geriye dönüp baktığımda, bu hayatımda verdiğim en iyi karar olacak.

 

 

Bunlar da ilginizi çekebilir: